Wiedza o Bogu jest ważna, ale otwartość na Niego, miłość i całkowite zawierzenie Mu bardziej zbliża człowieka do Niego.
Jezus zmartwychwstając, pokazał, że jest Bogiem i Zbawicielem świata. Możesz zwrócić się do Niego z każdym swoim lękiem, bo on ma władzę i moc nad wszystkim! Dla Niego „nie ma rzeczy niemożliwych”. Jesteśmy bezpieczni.
Pusty grób jest dowodem na to, że Jezus nie rzuca słów na wiatr. Jasno pokazuje, że jest wierny temu, co mówi. Zresztą, gdyby nie Jego miłość do nas, gdyby nie wierność w wypełnianiu woli Ojca, pewnie nie byłoby dzisiejszego święta… Pusty grób jest pierwszym „świadkiem” zmartwychwstania.
Wielka Sobota jest oczekiwaniem, a potem przybliżeniem się do zmartwychwstania. Nie przeczytam o tym w internecie, nie usłyszę w podcastach, nie obejrzę filmiku, który objaśni mi to, co się dzieje. Potrzebuję tej Soboty, czasami wielu lat, a przede wszystkim otwarcia serca i dotknięcia łaski, która mi to wszystko objaśni.
Jesteśmy zaproszeni do współpracy w zbawianiu świata. W moim szpitalu Jezus przybiera twarze chorych. Pana Waldemara, który przeżywa 17 operację kolana. Młodej Dagmary, która podłączona do wąsów tlenowych, łapiąc odrobinę oddechu podobna jest momentami do konającego Jezusa. Dziś Jezus obecny jest w wielu chorych, cierpiących, samotnych.
W Wielki Czartek klękamy przed tajemnicami naszej wiary: obecności Jezusa w Eucharystii i daru kapłaństwa. Kościół daje w tym dniu piękne i głębokie teksty liturgiczne, które pomagają nam zrozumieć tajemnice naszej wiary i nieskończonej miłości Boga do człowieka.
Z każdym zdiagnozowanym przypadkiem depresji wraca pytanie, czy faktycznie jest to choroba czy może wymysł współczesności?
Ubogi w duchu nie polega na sobie, nie liczy na własne siły. W swojej bezradności uznaje, że jego jedynym oparciem jest Bóg. W pokorze staje przed Nim i prosi Go o pomoc.
Siostra Emanuela Wiśniewska CR ze Zgromadzenia Sióstr Zmartwychwstanek, opowiada o kulcie Służebnicy Bożej Kunegundy Siwiec, o niezwykłej zażyłości z nią oraz o swojej codziennej posłudze na Siwcówce.
W swoim środowisku miała opinię osoby bardzo skromnej, rozmodlonej, unikającej plotek. W domu Siwców unikano zbędnych ocen i wtrącania się w życie sąsiadów. Wszyscy wiedzieli, że u Siwców jest praca odpoczynek, modlitwa i wzajemna miłość.