Schizofrenia i inne zaburzenia psychiczne sprawiają, że człowiek widzi świat innym, niż jest naprawdę.
„I przyjdziemy do niego i będziemy w nim przebywać”.
Choć ból, cierpienie czy choroba mogą zachwiać naszą wiarą, wiem, że ze strony Boga ta relacja jest niezmienna. Zawsze, bez względu na okoliczności.
Pod krzyżem padły przepiękne słowa: „Oto twoja Matka”, czyli moja, mojej rodziny, wspólnoty, Kościoła, Ojczyzny i świata. Otrzymaliśmy Ją od Zbawiciela, by nam towarzyszyła i prowadziła prostą drogą do Serca Jezusa.
Jezus mógłby stać się człowiekiem w zupełnie innej rodzinie, rodzinie zasobnej, znaczącej, o zupełnie innym statusie społecznym. A podarował nam Syna w ubogiej rodzinie, gdzie Józef uczył Jezusa, Syna Bożego, by był wzorem pracy, sumienności.
Wielkie dziedzictwo wiary, ofiarnej pracy i żywej wspólnoty, a obok tego poważne wyzwania współczesności składają się na obraz Kościoła w archidiecezji katowickiej. Mówi o tym w wywiadzie dla Katolickiej Agencji Informacyjnej abp Andrzej Przybylski, od 4 października 2025 roku ósmy biskup katowicki.
„Operacje są bardzo drogie i chorzy często docierają zbyt późno” – podkreśla siostra Barbara z misyjnego ośrodka zdrowia w Esseng w Kamerunie. Właśnie w odpowiedzi na tę sytuację Fundacja Redemptoris Missio organizuje kolejny wyjazd polskich lekarzy do Afryki, gdzie przez trzy tygodnie będą nieść pomoc pacjentom pozbawionym dostępu do specjalistycznego leczenia.
Całe życie potrafiła walczyć o to, co uznała za wolę Boga. To był klucz jej niezwykłej siły duchowej. Do niej możemy odnieść słowa Pana Jezusa z dzisiejszej Ewangelii: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie”.
Ona była damą. Czuła się na swoim miejscu, gdy wykonywała najprostsze czynności salowej, ale także podczas premier teatralnych i koncertów w filharmonii, gdzie była często widywana. Nie wywoływała zdziwienia, gdy podawała choremu basen i gdy rozmawiała o malarstwie czy literaturze.
Pomiędzy Pasterzem i owcami powstaje więź oparta na wzajemnym poznaniu się i wierności: „Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną”.