O codziennych dylematach związanych z przebaczaniem i pojednaniem.
Przebaczać to nie zapomnieć, lecz pamiętać o Bogu, który stale przebacza. Boże przebaczenie jest siłą podtrzymującą świat w istnieniu.
Tylko Boża łaska może sprawić, że moje kamienne serce stanie się sercem z ciała, zdolnym do pojednania.
Wolontariusze okazują podopiecznym wsparcie bardziej od strony ludzkiej – relacyjne i materialne, zaś nadzwyczajni szafarze od strony duchowej, przynosząc chorym samego Boga.
Kończący się czas jubileuszy i roku kalendarzowego jest okazją, aby spojrzeć wstecz i podziękować Bogu za Jego łaski i prowadzenie, a także podziękować ludziom za zaangażowanie i trud apostolski.
Współcześnie dysponujemy wieloma rodzajami znieczuleń, które mogą być zależne od wymagań konkretnego zabiegu, jego czasu trwania, ewentualnych przeciwwskazań czy preferencji samego chorego.
Istnieją zawody tradycyjnie kojarzone z silnym etosem. Ich charakter wymaga, aby osoby je wykonujące wyróżniały się szczególną odpowiedzialnością, poprzez którą byłyby w stanie zasłużyć na zaufanie całego, a przynajmniej znaczącej większości społeczeństwa.
Przygotowany projekt francuskiej ustawy jest łudząco podobny do rozwiązań holenderskich sprzed prawie ćwierćwiecza. Niderlandy były pierwszym krajem, który zalegalizował eutanazję – w roku 2001.
Lekarz pochylający się z troską nad chorym jest pięknym, naturalnym obrazem tak oczywistym, jak widok matki pochylającej się nad dzieckiem. Rozmowa o eutanazji burzy to naturalne piękno i harmonię, wprowadza chaos, niepokój i lęk.
Być może za jakiś czas testament życia zostanie zaproponowany również w naszym kraju. Trudno przewidzieć w jakiej formie. Czy pomoże to pacjentom? Również trudno przewidzieć. Oby ci, którzy go będą czytać i podejmować decyzje, byli ludźmi mądrymi o prawych i dobrze uformowanych sumieniach.