Grzechy języka są jak jad żmii. Zatruwają ucho słuchającego i dobrą sławę obmawianego.
Powszechnie przełom XX i XXI wieku określany jest dobą depresji. Ocenia się, że na świecie jej objawy wykazuje ponad 350 milionów osób, a wiele danych wskazuje, że zachorowalność na depresję wciąż wzrasta.
Znów to samo. Kolejny nowy rok i kolejny raz wracamy z nadzieją, że teraz nam się uda, że tym razem zrealizujemy postanowienia. Ale, czy na pewno?
Może uda się na takim „neutralnym gruncie” zażegnać jakieś rodzinne nieporozumienie, wyjaśnić różnicę zdań, życzliwie porozmawiać, pogodzić się?
Najbardziej zdumiewającym owocem jej wiary była zdolność do przebaczenia. Zapytana, co zrobiłaby, gdyby spotkała swoich porywaczy, odpowiedziała bez wahania, że uklękłaby i ucałowała im ręce, bo gdyby nie oni, nie poznałaby Jezusa.
Z Księgi Psalmów. Bóg obdarza nas wewnętrzną wolnością. Proszę o otwarcie Pisma Świętego na Psalmie 141.
O codziennych dylematach związanych z przebaczaniem i pojednaniem.
Przebaczać to nie zapomnieć, lecz pamiętać o Bogu, który stale przebacza. Boże przebaczenie jest siłą podtrzymującą świat w istnieniu.
Tylko Boża łaska może sprawić, że moje kamienne serce stanie się sercem z ciała, zdolnym do pojednania.
Bez pomocy Bożej łaski człowiek nie potrafiłby przebaczyć wyrządzonej mu krzywdy.