Dziecko w przestrzeni cierpienia cz.4
Poprzez chorobę moich córek inaczej patrzę na świat, we wszystkim szukam dobra i wiem, że ono zwycięży. Cieszę się moimi wnukami i chciałabym przekazać im to, co jest najwartościowsze – żywą wiarę i miłość.
Historia p. Anny, która co roku przyjeżdża na Jasną Górę, aby uczestniczyć w Pielgrzymce środowiska osób chorych na mukowiscydozę.
U chorych dzieci świadomość obecności Boga przekracza granice, sięgając nieraz granic mistycyzmu. One mają niesamowite wyczucie sacrum.
Pierwszą reakcją, kiedy TO się zdarzy, wcale nie jest rozpacz. Ona pojawia się później. Pierwszym doświadczeniem jest zdziwienie. Jak to? Nie tak miało być! Nie taka była umowa! To niesprawiedliwe. Tyle planów i wszystko na marne? Dlaczego Pan Bóg na to pozwala? Jak sobie poradzić z traumą? Jak przetrwać pierwsze dni, tygodnie, miesiące choroby?
Refleksja o znaczeniu i roli wartości.
Bóg, w którego wierzę i którego kocham jest Bogiem miłości, jest samą Miłością! Jego wolą jest, abyśmy w każdym wymiarze życia byli szczęśliwi.
Znów to samo. Kolejny nowy rok i kolejny raz wracamy z nadzieją, że teraz nam się uda, że tym razem zrealizujemy postanowienia. Ale, czy na pewno?
Przedstawiamy relację z Międzynarodowej konferencji naukowej z okazji 100-lecia Apostolstwa Chorych i już teraz zapowiadamy, że lutowy numer miesięcznika w całości będzie poświęcony publikacji materiałów pokonferencyjnych.
Niektóre przyprawy i aromaty pomagają stworzyć klimat świąt.