Iść za Jezusem i z Jezusem

Komentarz na Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pana Jezusa

Dla nas, którzy pójdziemy dziś ulicami miast i dla tych, którzy ze względu na stan zdrowia pozostaną w domach niech komentarzem do dzisiejszej uroczystości będą słowa sekwencji, którą napisał św. Tomasz z Akwinu w 1264 r.                    

Chwal, Syjonie, Zbawiciela,
Chwal pieśniami wśród wesela
Wodza i pasterza rzesz.
          Ile zdołasz, sław Go śmiało,
          Bo przewyższa wszystko chwałą,
          Co wyśpiewać pieśnią chcesz.
Chwały przedmiot nad podziwy,
Chleb – żyjących pokarm żywy,
Dzisiaj się objawia nam.
          Za wieczerzy świętym stołem
          Pan go, łamiąc z braćmi społem,
          Iście dał Dwunastu sam.
Niech brzmi sława w zgodnym dźwięku,
Z serc radosnych, pełne wdzięku,
Niech mu pieśni płyną chwał.
          Dzień obchodzim głośny sławą,
          W którym pierwszą Pan ustawą
          Rajski stół ten światu dał.
W uczcie tej nowego Pana,
Pascha nowym prawem dana,
«Fazy» dawne kończy już.
          Przeszłość starą – nowa era,
          Cień rozprasza prawda szczera,
          Pierzcha noc przed blaskiem zórz.
Co Pan czynił przy Wieczerzy,
Wskazał, że i nam należy
Spełniać ku pamięci nań.
          Pouczeni tą ustawą,
          Chleb i wino na bezkrwawą
          Święcim Odkupienia dań.
Dogmat dan jest do wierzenia,
Że się w Ciało chleb przemienia,
Wino zaś przechodzi w Krew.
          Gdzie zmysł próżno dojść się stara,
          Serca żywa wzmacnia wiara,
          Porządkowi rzeczy wbrew.
Pod odmiennych szat figurą,
W znakach różnych, nie naturą,
Kryje się tajemnic cud.
          Ciało – strawą, Krew – napojem,
          W obu znakach z Bóstwem swoim
          Cały Chrystus trwa, bez złud.
Przez biorących nie łamany,
Nie pokruszon, bez odmiany,
Cały jest w spożyciu bran.
          Bierze jeden, tysiąc bierze:
          Ten, jak tamci, w równej mierze,
          Wzięty zaś nie ginie Pan.
Biorą dobrzy i grzesznicy,
Lecz się losów przyjrz różnicy:
Życie tu – zagłada tam.
          Złym śmierć niesie, dobrym życie:
          Patrz, jak w skutkach rozmaicie
          Czyn ujawnia się ten sam.
Kiedy kruszą się znamiona,
Nie wątp, lecz wierz z głębi łona,
Że to kryje ukruszona
Cząstka, co i całość wprzód.
          Rzecz się sama nie rozrywa,
          Znaków kruszą się ogniwa,
          Przez co stan i postać żywa
          Znaczonego nie zna szkód.
* Następującą część sekwencji można według uznania opuścić.
Oto chleb Aniołów błogi,
Dan wędrowcom pośród drogi,
Synów wraca w Ojca progi,
Dawać Go nie można złym!
          Figur głoszą go osłony!
          Izaak na stos wiedziony,
          Jagniąt Paschy krwawe zgony,
          Manna ojcom dana im.
Dusz Pasterzu! Prawy Chlebie!
Dobry Jezu, prosim Ciebie:
Ty nas karm i broń w potrzebie,
Ty nam dobra okaż w niebie,
Kędy jest żyjących raj.
          Twa dłoń, Panie, wszystko zdoła,
          Ty nas karmisz z Twego stoła:
          Gdzie wciąż uczta trwa wesoła,
          W gronie niebian nasze czoła
          Na Twe łono skłonić daj!
Amen. Alleluja.

Autorzy tekstów, pozostali Autorzy, Rozważanie, Komentarz do ewangelii