Napełnieni „wodą żywą”
Historia ta pokazuje Jezusa przychodzącego do każdego człowieka niezależnie, jaka jest jego sytuacja, nie stawia warunków, w każdym widzi dziecko Boże, na którym bardzo Mu zależy, uczy nas także cierpliwości, umiejętności słuchania, również trudnych historii – bez oceniania ich i pospiesznego diagnozowania.
zdjęcie: Archiwum prywatne
2026-03-08
Komentarz do fragmentu Ewangelii J 4, 5-42
III niedziela Wielkiego Postu
W dzisiejszej Ewangelii w III niedzielę Wielkiego Postu ukazana jest piękna historia spotkania Jezusa i kobiety z Samarii przy studni Jakuba. Spotkania, które zmienia wszystko, przemienia serce. To spotkanie staje się dla Samarytanki nowym źródłem życia. Jezus napełnia ją prawdziwą miłością i doprowadza do najgłębszej prawdy o sobie, cierpliwie od słowa do słowa ujawnia przed nią stan jej serca. To spotkanie kończy się darem wiary, darem wody żywej. Jezus objawia jej siebie, a ona staje się świadkiem wobec innych ludzi. I mówiła ludziom: „Pójdźcie, zobaczcie człowieka, który mi powiedział wszystko, co uczyniłam: Czyż On nie jest Mesjaszem?”. Wielu Samarytan zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety świadczącej.
Historia ta pokazuje Jezusa przychodzącego do każdego człowieka niezależnie, jaka jest jego sytuacja, nie stawia warunków, w każdym widzi dziecko Boże, na którym bardzo Mu zależy, uczy nas także cierpliwości, umiejętności słuchania, również trudnych historii – bez oceniania ich i pospiesznego diagnozowania.
To spotkanie symbolizuje Bożą miłość, która nie skupia się na grzechach lecz prowadzi do uzdrowienia i zmiany życia.
Jezu, niech każde spotkanie z Tobą napełnia nas „wodą żywą”, wodą życia.
