Łamanie chleba
On wie, że bez Jego obecności w sercu człowieka nie poradzimy sobie w życiu, dlatego zatrwożonym i wylęknionym, zmieszanym i wątpiącym, chorym na duszy i na ciele, przychodzi i mówi: „Pokój wam”.
zdjęcie: Archiwum prywatne
2026-04-09
Komentarz do fragmentu Ewangelii Łk 24, 35-48
Czwartek w oktawie Wielkanocy
„Łamanie chleba” – tak początkowo nazywano Eucharystię!
Rozpoznali Go w znaku łamania chleba, bo On sam jest Chlebem, połamanym i danym nam, żebyśmy żyli. Tylko ten Chleb zaspokaja każdy nasz głód. Jezus przychodzi do nas natychmiast i wbrew wszystkiemu. Przychodzi, gdy tylko usłyszy tęsknotę ludzkiego serca, i mówi: „Pokój wam”. On wie, że bez Jego obecności w sercu człowieka nie poradzimy sobie w życiu, dlatego zatrwożonym i wylęknionym, zmieszanym i wątpiącym, chorym na duszy i na ciele, przychodzi i mówi: „Pokój wam”. Tylko On, Zmartwychwstały Pan, jest w stanie uspokoić człowieka i nadać sens życiu! Wierzysz w to?
Na dowód umiłowania do końca pokazuje nam przebite ręce i nogi, abyśmy nie zwątpili i nie zniechęcili się w drodze. Przebite nogi, ręce i serce to klucz do rozpoznania, przyjęcia i pójścia za Nim. Zmartwychwstałego Pana musimy odczytywać przez Jego mękę i śmierć. Zbawienie przyszło przez krzyż! Prawdziwy Bóg nie schodzi z krzyża, żeby nas wybawić. Prawdziwy Bóg to Ten, który ma rany, które zadał Mu człowiek. Mój grzech!
„O zaiste konieczny był grzech Adama, który został zgładzony śmiercią Chrystusa! O szczęśliwa wina, skoro ją zgładził tak wielki Odkupiciel!”
Z rąk Chrystusa nie płynie na człowieka lęk, trwoga i śmierć, lecz pokój, radość i życie w obfitości. Przebite ręce i nogi to pieśń miłości do końca, a tryskająca woda i krew z przebitego serca Pana to zdroje życia. To pieśń Oblubieńca dla umiłowanych do końca – dla mnie i dla Ciebie. Wierzysz w to?
Jak pisał św. Jan Paweł II: „Boski Wędrowiec nadal przyłącza się do nas i nam towarzyszy, oświecając nasze umysły, abyśmy rozumieli Pisma!”.
Niech radość i zdumienie wciąż na nowo i nieustannie ogarnia naszą duszę, ilekroć zgromadzimy się na „Łamaniu chleba” – O Sacrum Convivium, in quo Christus sumitur!
O Święta Uczto, w której przyjmuje się Chrystusa!
Jezus Zmartwychwstał! Alleluja!
