Radość z dnia Jezusa!
Po to to wszystko, abyśmy, gdy kiedyś zostaniemy wezwani do komnaty Oblubieńca, znaleźli się tam czyści w jaśniejącej blaskiem i bielą szacie godów Baranka, nie z kamieniem w ręku, a sercem z ciała według serca Twego.
zdjęcie: Archiwum prywatne
2026-03-26
Komentarz do fragmentu Ewangelii J 8, 51-58
V tydzień Wielkiego Postu
Ewangelia: „Jeśli ktoś zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki”. Zachować naukę i każdego dnia tak żyć, aby lepiej poznać i bardziej umiłować także przez trud i znój człowieczego życia. Zachować w sercu SŁOWO, które stało się ciałem! Zachować w myślach, słowach i uczynkach – nosić je w spojrzeniu, gdy o poranku czynię znak krzyża na piersi: w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Zachować – to widzieć, błogosławić i dźwigać swój krzyż w każdym danym dniu... Zachować – to nie zwątpić, nie zniechęcić się, nie wyprzeć, lecz zaprzeć się siebie i wytrwać do końca! Zachować – to świecić jak lampa w ciemności, w zwątpieniu i w mroku – dla braci... Zachować – to objąć, odwiedzić, poprawić poduszkę, przygotować miejsce spoczynku... Zachować – to iść zawsze po śladach, w sandałach, z pierścieniem i w najlepszej szacie – ukrytym w ramionach Ojca!
Bo, Jezu, Ty tylko wskazujesz nam drogę ucieczki z krainy grzechu i śmierci... Wierzysz w to? Po to to wszystko, abyśmy, gdy kiedyś zostaniemy wezwani do komnaty Oblubieńca, znaleźli się tam czyści w jaśniejącej blaskiem i bielą szacie godów Baranka, nie z kamieniem w ręku, a sercem z ciała według serca Twego. „Zanim Abraham stał się, Ja jestem”. Bądź pochwalony, Panie nasz i Boże, ukryty pod postacią chleba i wina w świątyni naszych serc!
