Drodzy Chorzy
Kończący się czas jubileuszy i roku kalendarzowego jest okazją, aby spojrzeć wstecz i podziękować Bogu za Jego łaski i prowadzenie, a także podziękować ludziom za zaangażowanie i trud apostolski.
zdjęcie: Archiwum Apostolstwa Chorych
2025-12-03
W uroczystość Objawienia Pańskiego 2026 roku zakończy się Jubileusz Kościoła – Rok Święty ogłoszony przez papieża Franciszka. 1 listopada 2025 roku minęło 100 lat od powstania Apostolstwa Chorych. Bogu dziękuję za ten dobry czas zarówno dla całego Kościoła Powszechnego, jak i dla naszej wspólnoty. Dziękuję za ludzi tworzących Apostolstwo oraz za tych, którzy pomagali i nadal pomagają odkrywać sens życia w trudnym doświadczeniu cierpienia. Jak co roku pragnę napisać do Was kilka słów podsumowania mijającego czasu.
Ważnym momentem naszego świętowania była 60. Pielgrzymka Apostolstwa Chorych odbywająca się – tradycyjnie – we wspomnienie Matki Bożej Uzdrowienia Chorych (6 lipca) na Jasnej Górze. Tym razem przewodniczył jej Biskup Marek Szkudło, Administrator Archidiecezji Katowickiej, a jej gościem specjalnym był holenderski moderator Apostolstwa ks. Eric van Teijlingen. Drugim ważnym wydarzeniem świętowania, jak i pochylenia się nad teologią ofiarowania oraz nad tematyką związaną z sensem cierpienia była Międzynarodowa konferencja naukowa w Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Śląskiego pt. „Evangelium vitae – jesień, czyli jak współcześnie radzić sobie z chorobą i cierpieniem?”. Odbyła się ona w dn. 20-21 listopada z udziałem Kardynała Willema Jacobusa Eijka, Arcybiskupa Utrechtu i członka Papieskiej Akademii Życia. Zarówno ks. Teijlingen, jak i kard. Eijk, przybyli do nas z Niderlandów – z kraju, który przed 100 laty wydał Apostolstwo Chorych. Szerzej o konferencji będziemy pisać w lutowym numerze miesięcznika. Wspomnę jeszcze jedno istotne i symboliczne wydarzenie – 1 listopada, równo w 100-lecie Apostolstwa Chorych, odbyła się msza dziękczynna za naszą wspólnotę w chorzowskim hospicjum.
Kończący się czas jubileuszy i roku kalendarzowego jest okazją, aby spojrzeć wstecz i podziękować Bogu za Jego łaski i prowadzenie, a także podziękować ludziom za zaangażowanie i trud apostolski. Do jubileuszu 100-lecia Apostolstwa Chorych przygotowywaliśmy się przez dziewięcioletnią nowennę, w czasie której rozważaliśmy ważne dla nas – osób chorych i im posługujących – prawdy. W 2025 roku miały miejsce następujące ważne wydarzenia:
•19 stycznia Biskup Marek Szkudło poprowadził adorację Apostolstwa Chorych przy Bożym Żłóbku w panewnickiej bazylice,
•9 lutego w bazylice katedralnej Wniebowzięcia NMP w Sosnowcu został zorganizowany Diecezjalny Jubileusz Chorych, poprowadzony przez Biskupa Artura Ważnego, Ordynariusza Diecezji Sosnowieckiej oraz ks. Tomasza Kryczko, diecezjalnego duszpasterza, w ramach którego wygłosiłem konferencję,
•w Niedzielę Miłosierdzia Bożego, 27 kwietnia w kościele ojców oblatów w Gdańsku został zorganizowany Archidiecezjalny Jubileusz Chorych i Niepełnosprawnych, poprowadzony przez Biskupa Piotra Przyborka, Biskupa Pomocniczego Archidiecezji Gdańskiej oraz ks. Stanisława Ładę, diecezjalnego duszpasterza, w ramach którego również wygłosiłem konferencję,
•13 maja w bazylice Matki Bożej Piekarskiej w ramach świętowania jubileuszu Archidiecezji Katowickiej Arcybiskup Wiktor Skworc poprowadził pielgrzymkę chorych,
•również w innych diecezjach odbywały się jubileuszowe pielgrzymki organizowane dla osób chorych, starszych wiekiem oraz niepełnosprawnych.
Z diecezjalnymi duszpasterzami chorych (Apostolstwa Chorych) była okazja spotkać się i wymienić się doświadczeniem także przy innych okazjach, m.in. w czasie rekolekcji kapłańskich, które odbyły się w dn. 3-6 lutego w Piekarach Śląskich, prowadzonych przez ks. prof. Antoniego Bartoszka. Były to dla nas ważne rekolekcje, w czasie których mieliśmy okazję wysłuchać konferencji o znaczeniu duszpasterstwa chorych i wypowiedzieć swoje myśli w związku z posługą wobec chorych. Takie spotkania jak lutowe rekolekcje, czy listopadowa konferencja, owocują dalszym zaangażowaniem wobec osób chorych i niepełnosprawnych w środowiskach, w których pracujemy. Pragnę bardzo podziękować diecezjalnym duszpasterzom za tę pracę wykonywaną z wielkim zaangażowaniem. Na odnowionej stronie internetowej www.apostolstwo.chorych.pl widnieją ich imiona i nazwiska.
Ponadto w minionym okresie odbyły się trzy zebrania Zarządu Stowarzyszenia Apostolstwo Chorych: 17 czerwca w chorzowskim hospicjum z udziałem Biskupa pomocniczego Archidiecezji Katowickiej Adama Wodarczyka oraz uroczyste – z okazji 100-lecia Apostolstwa Chorych – 3 lipca z ks. Ericem van Teijlingenem oraz 22 listopada z Kardynałem Willemem Jacobusem Eijkiem. Dzięki otwartości Arcybiskupa Adriana Galbasa SAC, Metropolity Warszawskiego i Delegata Konferencji Episkopatu Polski ds. Apostolstwa Chorych oraz Biskupa Marka Szkudły, w dn. 18 i 25 września miałem możliwość przekazania księżom dziekanom i wicedziekanom Archidiecezji Warszawskiej oraz Archidiecezji Katowickiej podstawowych informacji na temat Apostolstwa Chorych. Zapraszam ich do dalszej współpracy.
Panu Bogu osobiście jestem szczególnie wdzięczny za Jego Opatrzność, która uchroniła mnie od cięższego uszczerbku na zdrowiu, czy nawet utraty życia. W czerwcu podczas wędrówki górskiej przy schodzeniu z jednego z tatrzańskich szczytów upadłem i potoczyłem się po skalnych kamieniach, czego konsekwencją były złamania (nadgarstka i nosa, jedynie!) i potłuczenia. Musiałem poddać się leczeniu i rekonwalescencji. Dziękuję wszystkim, którzy mi wówczas pomogli. W czasie siedmiotygodniowej rekonwalescencji wykonałem bardzo wiele telefonów do parafii Diecezji Kieleckiej. Udało się wówczas zachęcić do Apostolstwa Chorych (w wymiarze duszpasterstwa oraz prenumeraty miesięcznika) ponad czterdziestu proboszczów. Moja zachęta była pokłosiem trzech konferencji, które wygłosiłem w listopadzie 2024 roku do księży tej diecezji, dzięki zaproszeniu Biskupa Jana Piotrowskiego, Ordynariusza Diecezji Kieleckiej oraz ks. dr. Jana Jagiełki, diecezjalnego duszpasterza chorych.
Gdy przywołuję diecezjalnych duszpasterzy pragnę szczególnie podziękować ks. dr. Marcinowi Niesporkowi, duszpasterzowi Służby Zdrowia Archidiecezji Katowickiej i kapelanowi Górnośląskiego Centrum Medycznego im. Prof. Leszka Gieca Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach za przyjaźń i za owocną współpracę. Dzięki naszej – ks. Marcina i mojego brata, ks. Antoniego – współpracy udaje się osiągnąć wiele ważnych celów w pracy z chorymi. Ksiądz Antoni, wieloletni kapelan Ośrodka dla Niepełnosprawnych NSJ w Rudzie Śląskiej Halembie jest równocześnie pracownikiem naukowym Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego. 30 lipca odebrał z rąk Prezydenta RP profesurę jako zwieńczenie całej pracy naukowej, którego ostatnim elementem była książka pt. „Apostolstwo Chorych. 100-letnie doświadczenie duchowe – podstawy teologiczne – perspektywy pastoralne”, Katowice 2024. Ksiądz Antoni w 2025 roku poprowadził dwie serie rekolekcji w Piekarach Śląskich: w dn. 17-19 stycznia dla kilkudziesięciu pracowników Służby Zdrowia oraz w dn. 3-6 lutego (wspomniane wcześniej) dla czterdziestu duszpasterzy chorych.
1 października w Częstochowie wygłosił konferencję podczas sesji formacyjno-duszpasterskiej organizowanej przez ks. dr. Arkadiusza Zawistowskiego, krajowego duszpasterza Służby Zdrowia, dla kapelanów szpitalnych, na temat statusu kapelana szpitalnego. Po objęciu przez Arcybiskupa Andrzeja Przybylskiego Archidiecezji Katowickiej spotkaliśmy się w czwórkę z nowym Metropolitą, by podjąć temat duszpasterstwa Służby Zdrowia i chorych w archidiecezji.
Wspominając współpracę z różnymi podmiotami w posłudze wobec chorych, pragnę przywołać jeszcze dwa ważne dla Apostolstwa Chorych środowiska: Duszpasterstwo Akademickie Archidiecezji Katowickiej oraz Polskie Towarzystwo Walki z Mukowiscydozą. O współpracy DA z Apostolstwem pisze w obecnym numerze ks. Krzysztof Nowrot. W okresie Bożego Narodzenia 2024/2025 studenci z DA rozwieźli członkom Apostolstwa pięćdziesiąt paczek świątecznych. Do ufundowania paczek przyczyniła się Fundacja Donum Caritatis im. ks. Zdzisława Tronta. Studentom i fundacji w imieniu obdarowanych bardzo dziękuję. O podobnej akcji wobec chorych jednej z parafii Diecezji Kieleckiej realizowanej przez młodzież przygotowującą się do bierzmowania, mówi w wywiadzie w obecnym numerze, ks. Sławomir Sarek, proboszcz tej parafii.
Z członkami Polskiego Towarzystwa Walki z Mukowiscydozą spotykamy się corocznie na pielgrzymce na Jasnej Górze. W tym roku odbyła się w dniach 12-13 kwietnia jej siódma edycja. Choć nie są to liczne pielgrzymki warto zauważyć, że ta kilkudziesięcioosobowa reprezentacja z całej Polski jest grupą o wielkim sercu i o głębokiej wierze. Uczę się od nich wielkiego zawierzenia Bogu i Matce Najświętszej w związku z tak trudną próbą, przez którą przechodzą – nieuleczalną chorobą ich dzieci, kończącą się ich przedwczesną śmiercią.
Wspomnę na koniec o kilku innych dziełach duszpasterskich animowanych bezpośrednio przez katowickie Apostolstwo Chorych, za które również dziękuję dobremu Bogu. W 2025 roku odwiedziłem ponad dziewięćdziesięciu pięciu chorych, udzielając im sakramentów; nieraz przy ich łóżkach, w domach odprawiłem mszę świętą. Katowickie Apostolstwo Chorych zorganizowało i poprowadziło rekolekcje: w dn. 19-21 marca dla mieszkańców i pracowników kamiliańskiego DPS-u w Zabrzu; dla chorych, w dn. 5-9 maja w Brennej oraz w dn. 2-6 czerwca w Piekarach Śląskich. W III, IV i V niedzielę Wielkiego Postu poprowadziłem rekolekcje transmitowane przez I Program Polskiego Radia z bazyliki Krzyża Świętego w Warszawie. Ponadto Apostolstwo Chorych animowało dwadzieścia dwa Parafialne Dni Chorego. Rekolekcje i dni chorego są kontynuacją triduów eucharystycznych organizowanych u początków Apostolstwa przez jego założyciela, ks. Jakuba Wawrzyńca Willenborga. W 2025 roku odbyło się także siedem spotkań Apostolstwa Chorych (osób, które stale modlą się w intencjach przysyłanych do Sekretariatu) w parafii Wniebowzięcia NMP w Katowicach.
Pisząc zarówno o parafialnej posłudze wobec chorych, jak i o posłudze kapelanów w szpitalach, pragnę wszystkim zaangażowanym podziękować. Często posługa ta jest ukryta i niewidoczna dla świata. Widoczna jest jednak u Pana Boga. Dlatego Ojciec święty Leon XIV w październiku mijającego roku wyniósł na ołtarze świętych, którzy w różny sposób pomagali chorym. Z siedmiorga kanonizowanych dwóch z nich szczególnie cechowała wielka miłość wobec chorych: José Gregorio Hernándeza Cisneros, lekarza z Wenezueli oraz Vincenzę Marię Poloni, włoską zakonnicę, założycielkę Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia. Prośmy Pana Boga – kieruję tę intencję w imieniu osób pomagających chorym – o podobnego ducha w służbie cierpiącym.
Przywołując działalność Apostolstwa Chorych, wspomnę o współpracy z innymi mediami: z katowickim Radiem eM, w ramach której w każdy drugi wtorek miesiąca (za wyjątkiem wakacji) emitowane są audycje „Moja historia” redagowane przez Katarzynę Widerę-Podsiadło, z I Programem Polskiego Radia oraz z Radiem Maryja. W czasie Pielgrzymki Apostolstwa Chorych na Jasną Górę msza święta transmitowana była przez TV Polonia oraz emitowany był program „Między ziemią a niebem” w TVP 1 oraz w TV Polonia. 5 sierpnia Marta Goedhart ze środowiska polskiego Apostolstwa Chorych uczestniczyła w audycji holenderskiego Radia Maryja, opowiadając o działalności naszej wspólnoty.
Pragnę podziękować najbliższym współpracownikom: dr Renacie Katarzynie Cogiel, Małgorzacie Stempin oraz Danucie Dajmund za codzienną pracę na rzecz Apostolstwa Chorych. W dużej mierze wiąże się ona z towarzyszeniem członkom Apostolstwa, przygotowaniem miesięcznika, administracją biura, kolportażem miesięcznika, którego nakład utrzymuje się na poziomie 25 500 egzemplarzy. Dziękuję innym współpracownikom za zaangażowanie zarówno w wymiarze duszpasterskim, jak i redakcyjnym. Owocem tego zaangażowania jest liczba trzech tysięcy członków Apostolstwa Chorych w Polsce. To dar od Pana Boga, za który dziękujemy.
Proszę, napiszcie do Sekretariatu Apostolstwa Chorych, jak Wy – osobiście, w Waszych rodzinach i środowisku – przeżywacie obecność we wspólnocie Apostolstwa Chorych. Z okazji zbliżających się świąt Bożego Narodzenia pragnę złożyć Wam serdeczne życzenia. Niech przychodzący Chrystus w osobie Małego Dzieciątka pomoże nam w stałym odkrywaniu sensu życia. Niech posyła On do Was dobrych ludzi, którzy Was nie opuszczą. Życzę łaski zdrowia.
Zobacz całą zawartość numeru ►