Cuda dzisiejszych czasów
Wezwanie Jezusa pozostaje ciągle aktualne i jest kierowane do każdego z nas. Módlmy się o siłę i odwagę, aby głosić Ewangelię swoim życiem.
zdjęcie: Archiwum prywatne
2026-04-25
Komentarz do fragmentu Ewangelii Mk 16, 15-20
III tydzień wielkanocny
Dzisiejsza Ewangelia stanowi w pewnym sensie testament Jezusa. Przed wstąpieniem do nieba nakazuje On swoim uczniom, aby poszli i w całym świecie głosili Dobrą Nowinę, aby głosili Ewangelię wszystkim, których tylko spotkają. I to jest podstawowe, najważniejsze i może nawet jedyne zadanie Kościoła. I całe szczęście, że Kościoła, bo nie jest prosto w dzisiejszych czasach, kiedy tak często oczekuje się od nas politycznej poprawności, powiedzieć komuś, że zbawiony będzie tylko ten, kto przyjmie chrzest i uwierzy, a kto nie uwierzy, będzie potępiony. Tylko, że Kościół to jednak my wszyscy, nie tylko duchowni, którzy tak samo jak my, nie chcąc podpaść szeroko rozumianemu środowisku również bywają czasem dość powściągliwi w głoszeniu pewnych prawd.
Spektakularne cuda, o których mówi Jezus, też zdarzają się raczej rzadko, a może ich tylko zwyczajnie nie zauważamy? Bo czyż takim cudem nie jest odwaga w wyznawaniu wiary w gronie inaczej myślących znajomych, czy współpracowników, wierność podważanym przez wielu wartościom, stawanie w ich obronie wszędzie tam, gdzie są one wyśmiewane i opluwane? Czy wierność Słowu Bożemu, umiejętność wybaczania, czy ciągła gotowość do przemiany życia to nie są cuda dzisiejszych czasów, których św. Marek nie wymienił w odczytanym dzisiaj fragmencie Ewangelii? Wezwanie Jezusa pozostaje ciągle aktualne i jest kierowane do każdego z nas. Módlmy się o siłę i odwagę, aby głosić Ewangelię swoim życiem.
