Po co nam świętowanie?

„… to szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu...”

2018-01-16

II Rok czytań
Mk 2, 23-28

Może czasem myślimy, że świętując Dzień Święty (naszą niedzielę a starotestamentalny szabat) świadczymy jakąś łaskę Bogu, że wypełniając Jego przykazanie robimy Mu przyjemność. Owszem, poświęcając ten dzień Panu okazujemy, że to On jest na pierwszym miejscu i nasze powszednie sprawy muszą ustąpić. Ale nie tylko o to chodzi. Chodzi przede wszystkim o miłość, Jego miłość! On wie, że to nam jest potrzebny „szabat”, On wie, że spotkanie z Nim napełni nas życiem, miłością, radością i pokojem - i chce to wszystko nam dać! To Jego miłość troszczy się, aby nie zabrakło nam sił, a tylko On jest naszą siłą.

Dając nam to przykazanie, Pan zaprasza nas do większej z Nim bliskości, do przylgnięcia do Niego, do karmienia się Jego Słowem i Jego Ciałem. On chce nas przytulić do Siebie, bo tylko On jest życiem, tylko On jest miłością.

Jeśli tak spojrzymy na to przykazanie, to nie będziemy roztrząsać, czy nasza praca w niedzielę już naruszyła, czy jeszcze nie naruszyła odpoczynku niedzielnego, ale będziemy radosnym sercem chwalić Pana i wykonywać to, co konieczne, czego domaga się prawo MIŁOŚCI bliźniego i siebie samego.

Autorzy tekstów, Kopczyńska Barbara, Rozważanie

nd pn wt śr cz pt sb

28

29

30

1

2

3

5

11

12

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

1

2

3

4

5

6

7

8

Dzisiaj: 26.05.2024