Najsłabsi służą Kościołowi

Osoby chore, cierpiące i najsłabsze, ze względu na swój stan najczęściej pozostające w izolacji, przebywające w szpitalach, domach opieki czy więzieniach, są powołane do misji wstawiania się za światem.

zdjęcie: Archiwum Niewidzialnego Klasztoru

oprac. Dobromiła Salik

2013-12-30

Spójrzmy na obraz namalowany na podstawie opisu Martiala Codou, zamieszczony obok. W centrum obrazu, z nogami opartymi na kuli ziemskiej, na tronie, siedzi Maryja – Niepokalana Królowa Wszechświata. Przed Nią widzimy dwie belki – pionową i poziomą – tworzące krzyż, znak zbawienia. Nad głową Maryi znajduje się gołębica – symbol Ducha Świętego, serce oznaczające miłość Trójcy Świętej oraz tablice z dziesięciorgiem przykazań. Na kolanach Maryi spoczywa Bazylika św. Piotra.

Siła najsłabszych

Krzyż jest otoczony okręgiem (który symbolizuje też Eucharystię – jako ogromna hostia), na którym widoczne są u góry dusze małych dzieci w postaci aniołków oraz orszak dusz czyśćcowych w białych albach, na dole zaś symbole Eucharystii w kapłańskich rękach: hostia – Ciało Chrystusa i kielich z Krwią Pańską. Pozioma belka podtrzymywana jest z obu stron przez dwa filary, dzięki czemu zachowuje równowagę. Z lewej strony wspierają belkę dzieci poczęte, ale nienarodzone (te, które zmarły z powodu poronienia samoistnego, i te, które decyzją swoich rodziców i rękoma lekarzy zostały pozbawione życia przez dokonanie aborcji) oraz zmarłe we wczesnym wieku. Widoczny jest też klucz oznaczający wielką moc wstawiennictwa małych męczenników. Z prawej strony belkę podtrzymują osoby w podeszłym wieku, chore i niepełnosprawne, niejako zamknięte w swoim cierpieniu (a często w swoich domach) jak w „klasztorze”, oraz więźniowie. Zarówno lewa, jak i prawa strona spoczywają na wspierających je dłoniach Maryi. Warto zwrócić uwagę na wielkość postaci tworzących owe dwa filary – są większe niż pozostałe. W ten sposób to, co nasłabsze w oczach świata, przedstawione zostało tutaj jako jego podpora i ratunek.

Misja ratowania świata

Pozioma belka to symbol życia ziemskiego, które ludzie prowadzą w świecie – zazwyczaj bez świadomości tego, że cała „konstrukcja rzeczywistości” podtrzymywana jest przez Maryję, sakramenty Kościoła oraz opisane filary. Na belce widzimy różne osoby zaangażowane w codzienne życie – rodzinę, parę zakochanych, człowieka odpoczywającego na ławce, dziewczynę na rowerze, lekarza i pielęgniarkę, również kapłana chrzczącego dziecko, a także papieża. Końce poziomej belki łączy tęcza – biblijny symbol przymierza między Bogiem a ludźmi. Litery alfa i omega na przeciwległych końcach tej belki symbolizują Chrystusa, który dopełnił przymierze w tajemnicy wiecznej miłości.

Diakon Martial Codou w ten sposób podsumowuje to, co zrozumiał podczas swojej modlitwy z 8 kwietnia 2005 roku: To ludzie najsłabsi, cierpiący, w podeszłym wieku czy też więźniowie posiadają szczególną godność, będącą owocem ich cierpienia, które nadaje ich życiu głęboki i niepowtarzalny sens. Osoby takie ze względu na swój stan najczęściej pozostające w izolacji, przebywające w szpitalach, domach opieki czy więzieniach są powołane do misji wstawiania się za światem. Stanowią one w ten sposób „niewidzialny klasztor”, wielkie zgromadzenie modlitewne osób co prawda nie mieszkających razem, ale zjednoczonych wspólną misją zbawienia.

 

Zobacz całą zawartość numeru ►

 

Z cyklu:, Numer archiwalny, 2014-nr-01, Z bliska, Autorzy tekstów, Salik Dobromiła

Kim jesteśmy?

Rozważania różańcowe

N P W Ś C P S
31 1 2 3 4 5 6
8 9 10 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
Dzisiaj: 24.04.2019