Wielki Piątek, czyli stanięcie w obliczu próby

To są dwie zupełnie różne rzeczy: być uczniem Pana Jezusa tylko do czasu, a być Jego uczniem na zawsze, wytrwać w Jego nauce. Wielu ludzi – czasami także i my – przestaje być uczniami Pana Jezusa w momencie próby. Odchodzą od Jego nauki, kiedy trwanie przy niej domaga się zbyt wielkich – ich zdaniem – poświęceń. Albo zraża ich i nas do Jego nauki to, że nieraz nawet jej głosiciele nie dają dobrego przykładu, jak ją zachowywać. Niektórzy przestają być uczniami Pana Jezusa, bo chcą mieć spokój, chcą uniknąć szyderstw, docinków i nietolerancji, jakie nieraz spotykają tych, którzy otwarcie przyznają się do wiary.

Był czas, kiedy nawet apostołowie pozostawali uczniami Jezusa tylko do momentu próby. W Wielki Piątek ich wiara się załamała. Nie byli w stanie pozostać przy swoim Mistrzu – zwyciężyły strach o siebie i niedojrzała miłość. Dopiero po swoim nawróceniu apostołowie stali się Jego uczniami na zawsze i wytrwali przy Nim nawet w obliczu śmierci męczeńskiej.

Wielki Piątek jest między innymi po to, abyśmy przypomnieli sobie, że i my mamy swoje godziny próby, w których musimy stanąć twarzą w twarz z bólem, samotnością, paraliżującym strachem, smutkiem i innymi trudnymi doświadczeniami.

Choroba i cierpienie mogą stać się nieraz bardzo trudną do przejścia próbą. Potrzeba ugruntowanej wiary i zaufania Bogu, by w obliczu takich trudności pozostać Mu wiernym, by nie stracić nadziei. Pan Jezus jest blisko każdego, kto doświadcza swojej godziny próby. Nie tylko towarzyszy na tej drodze, ale najpierw sam tę drogę przeszedł. Teraz idzie nią ponownie – w historii życia każdego człowieka.

Proszę dzisiaj Pana Jezusa, aby w chwilach moich trudności i prób dał mi odczuć swoją bliskość. By przypominał mi słowa swojej obietnicy: „Kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony”.

Najnowsze, bieżące