Pragnienia Jezusa
Jezus przed męką i śmiercią modlił się za tych, którzy będą tworzyć Jego Kościół. Już wtedy modlił się o naszą jedność z Nim, jedność w naszych wspólnotach rodzinnych i wspólnotach wiary.
zdjęcie: Archiwum prywatne
2026-05-21
Komentarz do fragmentu Ewangelii J 17, 20-26
VII tydzień wielkanocny
Podczas Ostatniej Wieczerzy Jezus z oczami wzniesionymi ku niebu zwrócił się do Ojca słowami, które odzwierciedlają Jego pragnienia:
aby wszyscy stanowili jedno...
by świat uwierzył, że Ty mnie posłałeś…
aby wszyscy jedno, tak jak My jedno stanowimy…
oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, że Ty mnie posłałeś i że Ty ich umiłowałeś…
aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie ja jestem…
aby widzieli chwałę moją, którą mi dałeś…
aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich…
Jezus przed męką i śmiercią modlił się za tych, którzy będą tworzyć Jego Kościół. Już wtedy modlił się o naszą jedność z Nim, jedność w naszych wspólnotach rodzinnych i wspólnotach wiary. Jedną z odpowiedzi Kościoła jest modlitwa o jedność – prefacja mszalna nr 85 o jedność Kościoła – Jedność Ciała Chrystusa, którym jest Kościół:
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy nieustannie wsławiali Ciebie, wszechmogący, wieczny Boże, * i Tobie za wszystko składali dziękczynienie, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa. Przez Niego bowiem doprowadziłeś nas do poznania Twojej prawdy, * abyśmy złączeni węzłem jednej wiary i chrztu świętego, * stali się członkami Jego Ciała. * Przez Niego udzieliłeś wszystkim narodom Twojego Ducha Świętego, * który działając przez rozmaite dary jest Sprawcą jedności. * Duch Święty zamieszkuje w Twoich przybranych dzieciach, * napełnia cały Kościół i nim kieruje. Dlatego zjednoczeni z chórami Aniołów * wysławiamy Ciebie, z radością wołając: Święty…
W modlitwie o jedność niech nam towarzyszy Duch Święty, którego pragniemy i oczekujemy.
