Widzieć Jezusa to widzieć Ojca
Dzisiejsza Ewangelia zaprasza nas do postawienia sobie prostego, ale bardzo ważnego pytania: kim dla mnie jest Jezus? Czy modląc się do Niego, wierzę, że przez Syna jestem prowadzony do Ojca w Duchu Świętym?
zdjęcie: ks. Wojciech Bartoszek
2026-05-06
Komentarz do fragmentu Ewangelii J 14, 6-14
V tydzień wielkanocny, święto Świętych Apostołów Filipa i Jakuba
W dzisiejszej Ewangelii Jezus mówi uczniom o Ojcu. To właśnie Ojciec jest w tej rozmowie kluczowy. Jezus tłumaczy apostołom, że nie ma innej drogi do Ojca poza Nim: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie”.
Słowa Jezusa są bardzo konkretne. Pan mówi uczniom, że znając Jego, znają także Ojca. A jednak Filip, jakby z nutą niedowierzania, wypowiada prośbę: „Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy”. Można odnieść wrażenie, że Filip chce powiedzieć: „Panie, słyszymy, co mówisz, ale my naprawdę chcemy zobaczyć Ojca”.
Filip jeszcze nie rozumie w pełni, kim jest Jezus. Nie dociera do niego, że rozmawia z Tym, który jest prawdziwym Bogiem. Jezus nie jest jedynie pośrednikiem między Bogiem a ludźmi. Jest Synem Bożym, jedną z Trzech Osób Trójcy Świętej. Kto widzi Syna, widzi także Ojca.
Dla Filipa stanie się to jasne z czasem: po męce, śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa oraz po Zesłaniu Ducha Świętego. Jego życie potoczy się drogą wiary i przyjaźni z Chrystusem. Tradycja przekazuje, że Filip oddał życie za Jezusa, którego wcześniej jeszcze nie do końca rozumiał.
Dzisiejsza Ewangelia zaprasza nas do postawienia sobie prostego, ale bardzo ważnego pytania: kim dla mnie jest Jezus? Czy modląc się do Niego, wierzę, że przez Syna jestem prowadzony do Ojca w Duchu Świętym?
Jezus zapewnia: „O cokolwiek prosić będziecie w imię moje, Ja to spełnię”. To nie jest obietnica łatwego spełniania wszystkich ludzkich oczekiwań. To zaproszenie do modlitwy pełnej wiary, zaufania i zawierzenia. Prośba jest jedną z ważnych form modlitwy chrześcijańskiej, a jej owocem ma być chwała Ojca objawiona w Synu. Bóg zostaje otoczony chwałą wtedy, gdy Jego dobroć, miłość i miłosierdzie stają się widoczne w życiu człowieka.
W święto Apostołów Filipa i Jakuba prośmy więc przez Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, o łaskę żywej wiary. Prośmy, abyśmy w Jezusie coraz wyraźniej widzieli miłość Ojca. I prośmy z nadzieją, że żadna modlitwa zanoszona w imię Jezusa nie ginie przed Bogiem, bo Jemu naprawdę zależy na tym, aby Jego dobroć rozlewała się na całe stworzenie.
